Τραμπ ή Χάρις; Ποιον πρόεδρο προτιμά η Τουρκία
- 24/07/2024, 17:31
- SHARE
![Τραμπ ή Χάρις; Ποιον πρόεδρο προτιμά η Τουρκία](https://www.fortunegreece.com/wp-content/uploads/2024/04/000_34N92FE.jpg)
Ο γνωστός αναλυτής Μουράτ Γετκίν θεωρεί ότι δυο είναι τα βασικά ζητήματα στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ. Η συνεχιζόμενη υποστήριξη των ΗΠΑ στα παρακλάδια του PKK στη Συρία και η επιθυμία της Τουρκίας να αποκτήσει μαχητικά αεροσκάφη F-16 και άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό ελλείψει των μαχητικών αεροσκαφών F-35.
Για την Τουρκία, ο Τραμπ είναι ένας «γνωστός αντίπαλος» υποστηρίζει ο Γετκίν και είναι πλέον δυνατό να προβλέψουμε πόσα λάθος πράγματα κάνει σε οποιαδήποτε κατάσταση.
Ο Τραμπ ήταν αυτός που αφαίρεσε την Τουρκία από το πρόγραμμα των F-35. Αργότερα δικαιολόγησε την αγορά των Ρωσικών S-400 από την Τουρκία λέγοντας ότι το έκαναν «Επειδή δεν πουλάμε Patriots».
Αυτή τη στιγμή, αν ο Τραμπ εκλεγεί πρόεδρος, το μόνο πράγμα που θα κάνει είναι να αλλάξει την πολιτική του Μπάιντεν στην Ουκρανία. Η πολιτική του Ισραήλ είναι επίσης ταμπού για τον Τραμπ
Ο Ερντογάν έχει ήδη επενδύσει στην πιθανότητα να κερδίσει ο Τραμπ όταν του έκανε εκείνο το ευγενικό τηλεφώνημα μετά την απόπειρα δολοφονίας του. Ο Τραμπ συνήθιζε να καλεί τον Ερντογάν στον Λευκό Οίκο. Ακόμη και όταν ο Μπάιντεν καθυστέρησε τέσσερα χρόνια, ο Ερντογάν δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση.
Από την οπτική γωνία της Τουρκίας, η Μισέλ Ομπάμα πιθανότατα θα είχε προκαταλήψεις από την προεδρία του συζύγου της. Ως δικηγόρος όμως θα κρατούσε μια ορθολογική στάση.
Αν η Καμάλα Χάρις κερδίσει, δεν αναμένεται καμία θετική εξέλιξη για την Τουρκία και τις σχέσεις Τουρκίας -ΗΠΑ, εκτός ίσως από ένα μικρό κομμάτι του εμπορίου. Η Χάρις είναι περισσότερο υπέρ του Ισραήλ από τον Μπάιντεν και είναι πιο ανοιχτή στην επιρροή των στρατιωτικών-βιομηχανικών λόμπι στο ζήτημα της Ουκρανίας και στην επιρροή των αντιτουρκικών εθνοτικών λόμπι στο Κογκρέσο.
Σε ό,τι αφορά την περιοχή, εάν εκλεγεί η Κάμαλα Χάρις, η Μισέλ Ομπάμα ή άλλος Δημοκρατικός υποψήφιος, δεν πρέπει να αναμένουμε ότι η Τουρκία θα είναι σε πιο άνετη θέση στον πόλεμο κατά του PKK, στο ζήτημα Ισραήλ-Παλαιστίνης, στον πόλεμο της Ουκρανίας αλλά ούτε και στην Ανατολική Μεσόγειο.