Πώς αντιμετωπίζει τη στεγαστική κρίση η Ισπανία – Δραματική αύξηση των αστέγων
- 11/07/2024, 12:00
- SHARE
![Πώς αντιμετωπίζει τη στεγαστική κρίση η Ισπανία – Δραματική αύξηση των αστέγων](https://www.fortunegreece.com/wp-content/uploads/2024/07/barcelona-838680_1280.jpg)
Ολοένα και περισσότεροι Ισπανοί βρίσκονται εκτός αγοράς ακινήτων και χωρίς στέγη, λόγω της έλλειψης κοινωνικής στέγασης και των κανονισμών που αποτρέπουν τις μακροχρόνιες μισθώσεις. Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί από την έκρηξη των παραθεριστικών μισθώσεων σε πλατφόρμες όπως η Airbnb και η Booking.com, προκαλώντας κύμα διαμαρτυριών σε όλη τη χώρα κατά του υπερτουρισμού.
Ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί κατά 24% από το 2012, φτάνοντας τους 28.000, σύμφωνα με επίσημα στατιστικά. Περίπου το 45% των ανθρώπων που ζουν σε ενοικιαζόμενες κατοικίες κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό, το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη, σύμφωνα με έκθεση της Τράπεζας της Ισπανίας.
Η έλλειψη στέγης έχει αυξηθεί σε όλη την Ευρώπη την τελευταία δεκαετία, αλλά το πρόβλημα στην Ισπανία ενισχύεται από τους νέους που επιλέγουν να ζουν με τους γονείς τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Περισσότερο από το 60% των νέων ηλικίας 18-34 ετών ζουν στην οικογενειακή εστία, με την Ισπανία να έχει το ταχύτερο ποσοστό αύξησης των νέων που ζουν με τους γονείς τους μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών οικονομιών από το 2008 έως το 2022.
Η Ισπανία έχει μόλις το 1,5% του συνόλου των κατοικιών της ως κοινωνική στέγαση, σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 9%. Ο ανταγωνισμός για ενοικίαση διαμερισμάτων είναι έντονος, με περίπου 40 άτομα να απαντούν σε κάθε αγγελία στη Μαδρίτη, σύμφωνα με τον ιστότοπο Idealista.
Το σχέδιο της σοσιαλιστικής κυβέρνησης για τη δημόσια στέγαση θα προσθέσει 184.000 μονάδες τα επόμενα τρία χρόνια. Ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ επιθυμεί το απόθεμα κοινωνικών κατοικιών να φτάσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο κατά τη διάρκεια της θητείας του, που λήγει το 2027. Ωστόσο, η Τράπεζα της Ισπανίας εκτιμά ότι απαιτούνται επιπλέον 1,5 εκατομμύριο κατοικίες για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.
Ο ετήσιος ρυθμός κατασκευής κατοικιών των 90.000 μονάδων είναι ανεπαρκής για να καλύψει την αυξανόμενη ζήτηση, πολύ χαμηλότερος από τις 650.000 κατοικίες που κατασκευάστηκαν το 2008.
Η κυβέρνηση εργάζεται σε ένα νέο σχέδιο για την επίτευξη του στόχου αυτού, σύμφωνα με την υπουργό Στέγασης Isabel Rodriguez.
Είναι το ακίνητο μια καλή επένδυση;
04/07/2024Φιλανθρωπικές οργανώσεις στρέφονται σε ιδιωτικά κεφάλαια για να καλύψουν μέρος του κενού που άφησε το κράτος. Το Techo, ένα κοινωνικό επενδυτικό ταμείο, παρέχει ενοικιαζόμενες κατοικίες σε φιλανθρωπικές ομάδες και συνεργάζεται με 50 ΜΚΟ που χρεώνουν ενοίκιο 30% κάτω από τις τιμές της αγοράς.
Η Hogar Si, μια άλλη φιλανθρωπική οργάνωση, νοικιάζει 400 διαμερίσματα σε άστεγους και αναζητά επενδυτές για να αγοράσει ορισμένα από αυτά τα διαμερίσματα για να μειώσει το κόστος.
Μεγάλες πόλεις όπως η Μαδρίτη πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν τη μετακίνηση από την ύπαιθρο προς τα αστικά κέντρα όπου υπάρχουν θέσεις εργασίας. Μέχρι και 48.000 άνθρωποι βρίσκονται σε λίστα αναμονής για κοινωνική στέγαση στη Μαδρίτη. Η πόλη εργάζεται για να τριπλασιάσει σχεδόν το απόθεμα κοινωνικών κατοικιών σε 15.000 μέχρι το 2030, αλλά αυτό δεν αρκεί για να καλύψει τη ζήτηση.
Πρόσφατος νόμος που προστατεύει τα δικαιώματα των ενοικιαστών επιτρέπει σε ευάλωτα άτομα να παραμείνουν σε ένα ακίνητο για έως και δύο χρόνια χωρίς να πληρώνουν ενοίκιο, επηρεάζοντας τους ιδιοκτήτες που σταθμίζουν τις μακροχρόνιες μισθώσεις.
Οι ιδιοκτήτες απαιτούν από τους ενοικιαστές εγγυήσεις που οι φτωχότεροι δεν μπορούν να παρέχουν, ενώ άλλοι στρέφονται στην αγορά βραχυχρόνιων μισθώσεων, η οποία δεν διέπεται από τους ίδιους κανονισμούς. Η προσφορά μακροχρόνιων μισθώσεων μειώθηκε κατά 15% μέσα σε ένα χρόνο, ενώ οι βραχυχρόνιες μισθώσεις για τουρίστες αυξήθηκαν κατά 56% το έτος έως τον Μάρτιο, σύμφωνα με την Idealista.
Η κρίση είναι τόσο οξεία που οι ισπανικές πόλεις προσπαθούν να περιορίσουν ή να καταργήσουν τα διαμερίσματα διακοπών. Στο Κάντιθ, η Eva Orihuela προσχώρησε σε ένα τοπικό κίνημα για την απαγόρευση των παραθεριστικών διαμερισμάτων, αφού η 88χρονη μητέρα της Maria αντιμετώπισε επικείμενη έξωση πριν η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα παρέμβει για να αγοράσει το σπίτι της και να το εκμισθώσει σε αυτήν με το ίδιο ενοίκιο.